اون که یه وقتی تنها کسم بود
تنها پناه دل بی کسم بود
تنهام گذاشت و رفت از کنارم
از درد دوریش من بی قرارم
خیال میکردم پیشم میمونه
ترانه عشق واسم میخونه
خیال میکردم یه هم زبونه
نمی دونستم نامهربونه
-- -
با اینکه رفته
اما هنوزم از داغ عشقش دارم میسوزم
فکر و خیالش همش با هامه
هر جا که میرم جلو چشام
جلو چشام
دلم میخواد تا دووم بیارم
رو درد دوریش مرحم بزارم
اما نمیشه
راهی ندارم
نمی تونم من طاقت بیارم
نمی تونم من طاقت بیارم . . .
